Kopiec JPII i Szopki Krakowskie

Kolejna  wyprawa Koła Turystycznego „20-stka” rozpoczęła się wczesnym rankiem 18 stycznia 2020 roku. Pomimo niezbyt sprzyjającej pogody, lekko zaspani,  ruszyliśmy w drogę do stolicy Małopolski, czyli Krakowa! Naszym celem była kontynuacja projektu „Szlakiem Kopców Krakowskich”, czyli zdobycie ( już piątego na koncie „20-stki”!) kopca tj. Kopca Jana Pawła ll. Dotarcie na miejsce okazało się dla nas nie lada wyzwaniem, gdyż wejście na szczyt okazało się nie do końca ogólnodostępne (mówiąc delikatnie:)). Ba! Kopiec stoi  wręcz na terenie jednego z krakowskich liceów oraz seminarium. Pomimo takich utrudnień  jak zamknięta brama, brak furtki czy dzwonka,  to 7 metrowe wzgórze zostało przez nas zdobyte!  Na miejscu, od jednego z kółkowiczów,  dowiedzieliśmy się o historii jego powstania i ruszyliśmy się w drogę powrotną, gdy nagle okazało się, że bramka, którą weszliśmy, została zamknięta przez nieświadomych naszej obecności pracowników szkoły! Pojawiła się odkrywcza koncepcja przejścia przez płot, bo przecież z każdej sytuacji jest jakieś wyjście:).

Zadowoleni  ze zdobycia kopca, ruszyliśmy ku kolejnemu punktowi naszej podróży, czyli wystawie wspaniałych (i jakże okazałych) szopek krakowskich sławnych na cały świat! Jedne większe, drugie mniejsze, ruchome i niesamowicie kolorowe, podświetlone, zaskakujące rozmachem i pomysłem. Czysty raj dla wielbicieli szopek i klimatu Krakowa. Następny punkt,  to czas na jedzenie i galeria uwaga, uwaga… handlowa. Chciałoby się powiedzieć: „chwilo trwaj”, lecz  ruszyliśmy w stronę Ogrodu Profesorskiego, gdzie wielcy uczeni przychodzą pokonwersować na naukowe tematy. No i oczywiście jedna z atrakcji dnia,  pójście na Rynek! Po tradycyjnym zakupie obwarzanków (dla Rodziny też:)), bliskim spotkaniu z gołębiami, odwiedzeniu Sukiennic i Kościoła Mariackiego, ruszyliśmy do domu!

Tak oto zakończyła się kolejna nasza przygoda. Po drodze, wyłonił się następny projekt – tym razem „Szlakiem Legend Krakowskich” – który chcemy zacząć realizować w przyszłym roku.

Szczerze wszystkim polecamy: Wiktoria i Martyna,  i do zobaczenia na kolejnej wyprawie!